Zamki w Polsce

Pomiń nawigację

Subskrypcja nowości

F

FRYDERYK I BARBAROSSA

ur. około 1125, zm. 1190, książę Szwabi od 1147. Król Niemiec od 1152, cesarz rzymski w latach 1155-1190. Kuzyn króla Niemiec Konrada III i jego następca. Jako przedstawiciel dynastii Hohenstaufów miał złagodzić spory dynastyczne Welfów i Babenbergów o władzę w Niemczech i zapewnić pokój wewnętrzny. Zwolennik stworzenia uniwersalistycznej potęgi Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Dla wzmocnienia władzy cesarskiej we Włoszech sześciokrotnie wyprawiał się za Alpy prowadząc walkę z miastami lombardzkimi i Normanami na Sycylii. Po rozbiciu antypapieskiej opozycji koronowany przez papieża Hadriana IV na cesarza rzymskiego (1115). W walce cesarstwa z papiestwem opowiedział się początkowo po stronie kandydata na papieża, Wiktora IV. Po klęsce pod Legano uznał w pokoju weneckim (1177) kontrkandydata na papieża Aleksandra III. W 1183 zawarł pokój z miastami lombardzkimi w Konstancji, umacniając władzę cesarską we Włoszech małżeństwem syna Henryka IV z dziedziczka Sycylii, Konstancją. Dla uniwersalistycznej monarchii podjął interwencję w Polsce (1157, 1163, 1172) i w Czechach. Reprezentant zachodniego rycerstwa w zbrojnych wyprawach krzyżowych. Organizator III krucjaty (1189-1190). Biorąc udział w wyprawie przeciwko Turkom seldżuckim do Jerozolimy utonął podczas kąpieli w górskiej rzece Gösku w Cylicji (Azja Mniejsza). Mimo śmierci wodza krucjata przyniosła zgodę Saladyna na odbywanie pielgrzymek chrześcijan do Jerozolimy.

FRYDERYK II

ur. około 1194, zm. 1250, król Niemiec w latach 1196-1197 i 1211-1250, król Sycylii od 1197, Jerozolimy od 1229, cesarz rzymski od 1220. Po koronacji na cesarza dążył do opanowania całej Italii, co spotkało się ze zdecydowanym sprzeciwem papieża Grzegorza IX-cesarz został wyklęty. W 1227 r. zorganizował wyprawę krzyżową do Palestyny, w wyniku której odzyskał z rąk muzułmańskich Jerozolimę i koronował się na jej króla.W latach 1228-1245 ponownie podjął walkę z papiestwem o zjednoczenie Włoch pod swoim panowaniem. Próbował też podporządkować sobie Państwo Kościelne. Wyklęty przez papieża Innocentego IV, pozbawiony tronu na rzecz antykróla landgrafa Turyngii Henryka Raspe. Zdetronizowany w Niemczech w 1245, stracił także panowanie w Italii w 1249 pod naporem miast lombardzkich. Zmarł podczas zarazy w Fiorentino, pogodzony z Kościołem.W 1226 r. jako cesarz Niemiec nadał Zakonowi Krzyżackiemu Prusy w lenno na prawach księstwa Rzeszy. Mecenas nauki, sztuk plastycznych, reformator administracji. Twórca dworu cesarskiego wg orientalnych wzorów.

ZYGFRYD VON FEUCHTWANGEN

ur. ?, zm. 1311. Na urząd wielkiego mistrza został wybrany w 1303 r. wkrótce po odwołaniu Gottfryda von Hohenlohe. Wydaje się, że Zygfryd na swoim urzędzie był mało aktywny i poddawał się woli zakonnej starszyzny. To za jego panowania nastąpiło przeniesienie stolicy Zakonu Krzyżackiego do Malborka jak również zagarnięcie kosztem Polski Pomorza Gdańskiego (1309 r.).Jako pierwszy z wielkich mistrzów zmarł w Malborku został jednak pochowany w Chełmży.

Copyright © 2006 Paweł Soczewski