Zamki w Polsce

Pomiń nawigację

 

Konary

województwo  świętokrzyskie

Relikty średniowiecznego zamku rycerskiego położone na wzgórzu nad doliną Koprzywianki, na północnym krańcu wsi.

Informacje ogólne: 

Stan zachowania:
Na zboczach wzgórza zamkowego widoczne są nikłe zarysy wałów ziemnych i fragmenty murowanych elementów.
Lokalizacja:
Na kumulacji wzgórza na którym położona jest wieś (zachodni kraniec) znajduje się opuszczone gospodarstwo. Należy przejść przez jego teren a następne widoczne za niewielkim obniżeniem wzgórze będzie wzgórzem zamkowym
Wstęp na teren:
Wolny

Informator turysty: 

Duże pobliskie miasta:
Opatów (około 25 km), Staszów (około 30 km)
Dojazd samochodem:
Droga wojewódzka nr 758 a następie droga lokalna biegnącą przez wieś.
Dojazd autobusem:
Konary (PKS)  
Warte zobaczenia:
W samych Konarach nie ma już nic godnego uwagi natomiast niewątpliwie należy udać się do pobliskiego Ujazdu gdzie znajdują się monumentalne ruiny najwspanialszej rezydencji magnackiej przełomu XVI i XVII wieku w Polsce - zamku Krzyżtopór.Niedaleko stąd jest również do Opatowa (najcenniejszym zabytkiem jest romańska kolegiata św. Marcina) i Sandomierza, który tworzy jeden z najbardziej malowniczych zespołów zabytkowych w Polsce (jest zamek).Pozostałe pobliskie zamki: Międzygórz, Tudorów, Ćmielów.
 

HISTORIA ZAMKU

Niestety niezbyt dużo wiemy na temat tego niewielkiego zamku rycerskiego. Prowadzono tu, w okresie międzywojennym, tylko amatorskie wykopaliska, a i dokumenty źródłowe nie podają dokładniejszych informacji na jego temat. Wieś Konary po raz pierwszy na kartach historii pojawia się w 1355 roku, jako centrum klucza majątkowego rodu Słupeckich herbu Rawa. Natomiast miejscowy zamek wymieniony jest dopiero w 1403 roku. Pod tym też rokiem Jan Długosz w swoich rocznikach wspomina o zabiciu przez Grota z Konar kasztelana Jana Ossolińskiego. Miało to mieć miejsce podczas potyczki zbrojnej (spór o przebieg granicy) pomiędzy obydwoma sąsiadami. Za popełniona zbrodnię król Władysław Jagiełło skazał dziedzica Konar na infamię a zamek rozkazał zburzyć. Jednak ta relacja kronikarza u wielu historyków budzi poważne wątpliwości i dopiero metodyczne prace wykopaliskowe oraz studia źródłowe pozwoliłyby wyjaśnić tą kwestię.

Przetrwałe do naszych czasów relikty zamku zajmują lessowy cypel odcięty od płaskowzgórza głęboką fosą. Na samym szczycie widoczne są słabo czytelne fragmenty kamienno-ceglanych murów. Lepiej zachowały się relikty dolnych partii budowli wzniesionej z łamanego wapienia na palnie wydłużonego prostokąta i nakrytej sklepieniem kolebkowym. W jednej z dłuższych ścian zachowały się pozostałości przesklepionej wnęki i otworu prowadzącego zapewne na schody.

Na zboczach wzgórza zamkowego widoczne są nikłe zarysy wałów ziemnych i fragmenty murowanych elementów.

OPRACOWAŁ: Paweł Soczewski

PLANY ZAMKU

Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat

REKONSTRUKCJE ZAMKU

Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat

WIDOKI ZAMKU

Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat

LEGENDY I PODANIA

Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat

BIBLIOGRAFIA

  1. Bohdan Guerquin „Zamki w Polsce” Warszawa 1984
  2. Leszek Kajzer, Stanisław Kołodziejski, Jan Salm „Leksykon zamków w Polsce” Warszawa 2001
  3. Agnieszka Sypek, Robert Sypek „Zamki i warownie ziemi sandomierskiej” Warszawa 2003
 

Copyright © 2006 Paweł Soczewski