województwo świętokrzyskie
Relikty średniowiecznego zamku rycerskiego położone na wzgórzu nad doliną Koprzywianki, na północnym krańcu wsi.
Niestety niezbyt dużo wiemy na temat tego niewielkiego zamku rycerskiego. Prowadzono tu, w okresie międzywojennym, tylko amatorskie wykopaliska, a i dokumenty źródłowe nie podają dokładniejszych informacji na jego temat. Wieś Konary po raz pierwszy na kartach historii pojawia się w 1355 roku, jako centrum klucza majątkowego rodu Słupeckich herbu Rawa. Natomiast miejscowy zamek wymieniony jest dopiero w 1403 roku. Pod tym też rokiem Jan Długosz w swoich rocznikach wspomina o zabiciu przez Grota z Konar kasztelana Jana Ossolińskiego. Miało to mieć miejsce podczas potyczki zbrojnej (spór o przebieg granicy) pomiędzy obydwoma sąsiadami. Za popełniona zbrodnię król Władysław Jagiełło skazał dziedzica Konar na infamię a zamek rozkazał zburzyć. Jednak ta relacja kronikarza u wielu historyków budzi poważne wątpliwości i dopiero metodyczne prace wykopaliskowe oraz studia źródłowe pozwoliłyby wyjaśnić tą kwestię.
Przetrwałe do naszych czasów relikty zamku zajmują lessowy cypel odcięty od płaskowzgórza głęboką fosą. Na samym szczycie widoczne są słabo czytelne fragmenty kamienno-ceglanych murów. Lepiej zachowały się relikty dolnych partii budowli wzniesionej z łamanego wapienia na palnie wydłużonego prostokąta i nakrytej sklepieniem kolebkowym. W jednej z dłuższych ścian zachowały się pozostałości przesklepionej wnęki i otworu prowadzącego zapewne na schody.
Na zboczach wzgórza zamkowego widoczne są nikłe zarysy wałów ziemnych i fragmenty murowanych elementów.
OPRACOWAŁ: Paweł Soczewski
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Copyright © 2006 Paweł Soczewski