województwo pomorskie
Zamek kapituły pomezańskiej sprzężony z obronną katedrą, położony na wysokim, prawym brzegu pradoliny Wisły, w północnej części miasta.
Zamek założony został na przełomie XIII i XIV wieku z inicjatywy kanoników kapituły pomezańskiej. Prace budowlane przebiegały w kilku etapach. W ich efekcie w połowie XIV wieku powstało czteroskrzydłowe założenie, z wewnętrznym dziedzińcem i kwadratowymi wieżyczkami na narożach oraz ze znaczenie wysuniętymi poza właściwy korpus zamku gdaniskiem (54 metry) i wieżą studzienną (187 metrów). Główna wieża zamkowa wysokości 56 metrów usytuowana została w narożniku południowo-wschodnim i pełniła jednocześnie funkcje dzwonnicy przylegającej do zamku katedry.
W ciągu XV-XVI wieku zamek był kilkakrotnie niszczony (w czasie wojny trzynastoletniej w 1478, w 1520 ) Po sekularyzacji Prus w 1526 roku zamkiem zarządzało duchowieństwo protestanckie a następnie od 1551 urzędnicy Prus Książęcych.
Po pierwszym rozbiorze Polski w kwidzyńskim zamku umieszczono siedzibę sądów nowo utworzonej prowincji. Tą funkcję zamkowe pomieszczenia pełniły aż do II wojny światowej. W okresie rządów prusaków nastąpiła częściowa przebudowa zamkowych wnętrz oraz rozbiórka zamku. W połowie XIX wieku podjęto pierwsze prace zabezpieczające. Niestety prowadzono je w duchu modnej wówczas regotyzacji co doprowadziło do zniekształcenia wielu gotyckich elementów zamku.
OPRACOWAŁ: Paweł Soczewski
Copyright © 2006 Paweł Soczewski