województwo lubelskie
Relikty średniowiecznego zamku tkwią w dolnych partiach budynku mleczarni znajdującej się przy ulicy Zamkowej, niedaleko miejskiego rynku.
Pierwsza wzmianka o wsi Bełżyce pochodzi z 1349 roku. Natomiast najwcześniejsza informacja o znajdującej się tutaj budowli obronnej pochodzi z 1416 roku. Wymienione zostaje wówczas castriolum (zameczek) należące do Spytka z Tarnowa członka rodu Leliwitów-Tarnowskich. Niestety wobec skąpych materiałów źródłowych i braku przeprowadzonych badań archeologiczno-architektonicznych niewiele możemy powiedzieć na temat wyglądu i ukształtowania przestrzennego zamku. Założony został wśród rozlewisk i stawów, był otoczony murem i fosami w pobliżu wsi a od 1417 roku miasta. Długosz podaje, iż miał on baszty i wały.
W 1446 roku miła miejsce chyba najdonioślejsze wydarzenie w staropolskich dziejach Bełżyc. Mianowicie odbył się tutaj zjazd szlachty, podczas którego zapadły decyzje o wyborze, po tragicznej śmierci króla Władysława Warneńczyka, wielkiego księcia litewskiego i brata zmarłego króla, Kazimierza Jagiellończyka na władcę Polski.
Od tego też czasu jako właściciele Bełżyc występują w źródłach Pileccy herbu Leliwa. W XVI wieku zamek kilka razy zmieniał właścicieli, ostatecznie w 4 ćwierci tegoż stulecia dobra bełżyckie przeszły na własność Orzechowskich. Nowi właściciele, arianie urządzili w zamkowych budynkach szkołę oraz zbór.
W XVII wieku dokonano kolejnych przebudów zamkowych budynków. W ich wyniku zamek utracił część funkcji obronnych stając się bardziej rezydencją niż warownią. Główny opór nieprzyjacielowi miał dawać gruby wał ziemny otaczający okręgiem całość założenia.
W 1648 roku miasto i zamek zostają splądrowane przez kozaków Chmielnickiego.
Na przełomie XVIII i XIX wieku zamek przestał pełnić funkcje mieszkalne. W 1829 roku dokonano adaptacji opuszczonego zamku na browar i gorzelnię. Zburzono wówczas baszty i zniwelowano wały ziemne, pozostał jedynie budynek mieszkalny. W 1942 browar przebudowano na mleczarnię i tą funkcję dawny zamek pełni do dnia dzisiejszego.
Z zamku zachowały się jedynie fragmenty murów oraz kolebkowe sklepienia z lunetami (zapewne przełom XVI i XVII wieku) tkwiące w dolnych partiach budynku mleczarni.
Pomimo, że zamek praktycznie nie istnieje to jednak duchy zamieszkują współczesny budynek. O północy, zazwyczaj podczas pełni rozlegają się z niego dziwne hałasy. Słychać odgłosy kroków, szepty, a z piwnic dobiegają ludzkie jęki. Miejscowi twierdzą, że to duchy zabitych tu podczas najazdu Kozaków dzieci, które uczyły się w zamkowej szkole.
OPRACOWAŁ: Paweł Soczewski
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Niestety nie dysponujemy żadnymi materiałami na ten temat
Copyright © 2006 Paweł Soczewski